Yanlış sinyaller ve hata önleme doğrulama sıklığı

Neden önemli

Poka-yoke, hatanın oluşmasını veya fark edilmeden geçmesini önlemeye yardımcı olan hata önleme düzeneğidir. Bir parçanın yönünü fiziksel olarak sınırlamak ile yanlış yerleşimi algılayıp uyarı vermek aynı işlev değildir. Türlerin ayrımı M9’da kurulmuştur; burada düzeneğin kararına ne kadar güvenilebileceği ve çalışmasının ne sıklıkta doğrulanacağı ele alınır. Düzeneğin yerinde bulunması, her koşulda doğru çalıştığını kanıtlamaz. Parça değişimi, kirlenme, ayar kayması veya bağlantı sorunu algılamayı etkileyebilir. Doğrulama, uygunluğu bilinen deneme parçaları veya görev için güvenle hazırlanmış sınama koşullarıyla işlevin gerçekten sınanmasıdır. Üretimde sinyal çıkmaması tek başına bu sınamanın yerine geçmez.

Kararın doğruluğunu değerlendirmek için parçanın gerçek durumu bağımsız bir dayanakla bilinmelidir. Gerçekte kusurlu parça geçiyorsa yanlış kabul, gerçekte uygun parça durduruluyorsa yanlış durdurma oluşur. Bu iki sonucun paydaları farklıdır. Yanlış kabul, bütün denemelere değil gerçek kusurlulara; yanlış durdurma, gerçek uygunlara bölünür. Toplam hata oranı ayrıca hesaplanabilir ama ürünün kaçma riskini tek başına açıklamaz. Çok sayıda uygun parça içeren bir denemede düşük toplam hata oranı, kusurluların önemli bir bölümünün kaçmasını gizleyebilir. Bu nedenle tablo yalnız kaç sinyal çıktığını değil, her sinyalin hangi gerçek duruma karşılık geldiğini göstermelidir.

Doğrulama aralığı, son uygun işlev kontrolünden sonra belirsiz kalabilecek üretim miktarını etkiler. Üretim hızıyla süreyi çarparak bulunan miktar, o aralıktaki bütün parçaların kusurlu olduğunu söylemez. Bu, son güvenilir kontrolden sonra korunması gerekebilecek ürün kapsamının üst miktarıdır. Hesap sabit hız, eksiksiz izlenebilirlik ve sorun fark edildiğinde ek üretim olmaması varsayımlarına dayanır. Ara stok, farklı ürün akışı veya duruş gecikmesi varsa sınır ayrıca genişleyebilir. Aralığı kısaltmak, işlevin yanlış karar verme olasılığını kendiliğinden azaltmaz; sorunu daha erken yakalama ve daha az ürünü belirsiz bırakma olanağı sağlar. İki etki birbirinin yerine geçmez. Bu sınır, son doğrulamanın ilgili arıza biçimini güvenilir biçimde sınadığı varsayımına dayanır; aralıklı veya doğrulamada görünmeyen hata daha eski üretimi de etkileyebilir.

Sıklık kararı, yanlış kabul bulgusu, hatanın etkisi ve izlenebilirliğin gücüyle birlikte verilir. Yüksek etkili kusurda sırf gereksiz duruşlar azalsın diye algılama eşiğini gevşetmek uygun değildir. Uygun parçaları durduran neden araştırılırken kusurluyu geçirme olasılığı da yeniden sınanır. Deneme sayısı, kapsanan ürün çeşitleri ve koşullar raporda görünmelidir. Küçük bir örneklemde hiç kaçırma görülmemesi bütün gelecekteki üretimde kaçırma olmayacağını kanıtlamaz. Buradaki sonuçlar eğitim verisinin gözlenen oranlarıdır; evrensel yeterlilik eşiği veya bütün süreçler için hazır doğrulama takvimi değildir. Karar, yerel risk ve kanıtın sınırları açık tutularak alınır.

Referansın kimliği, kusuru ve kullanım koşulu korunur. Aşınan referans yenilenir; dayanak ölçüm değişirse sınıflama incelenir. Talimatın çalışanlar arasında tutarlılığı sınanır; belirsiz sonuç başarı sayılmaz.

Formül