Nitel ölçüm uyumu ve yanlış sınıflama

Neden önemli

Her kalite kararı sürekli bir ölçüm değeri üretmez. Yüzeyin uygun bulunması, işaretin okunabilir sayılması veya bir bağlantının kabul edilmesi sınıflama kararlarıdır. Böyle bir sistemde güvenilirlik yalnız aynı gözlemcinin aynı kararı tekrarlamasından oluşmaz. Gözlemciler birbirleriyle anlaşabilir ve yine de referansa göre aynı hatayı yapabilir. Bu nedenle iki ayrı soru sorulur: kararlar ne kadar tutarlıdır ve kabul edilen referans duruma ne kadar uygundur? İlk soruyu yanıtlayan veri ikinci soruyu otomatik yanıtlamaz. Referansın nasıl kurulduğu bilinmiyorsa yalnız ortak karar sayısından doğruluk ilan edilemez. Sınıflama sistemi cihaz, tarif, örnek ve karar veren kişiyi birlikte kapsar.

İki sınıflı bir kararda dört olasılık vardır. Referansa göre uygunsuz nesne uygunsuz bulunabilir veya uygun denilerek kaçırılabilir. Referansa göre uygun nesne uygun bulunabilir veya yanlış reddedilebilir. Doğru kararların toplam içindeki payı genel uyumu verir. Kaçırma oranının paydası ise referansa göre uygunsuz nesnelerdir. Yanlış ret oranının paydası referansa göre uygun nesnelerdir. Paydalar değiştiğinde sorunun anlamı değişir. Bütün kararlar içinde kaç uygunsuzun kaçtığı, uygunsuzların ne kadarının yakalandığıyla aynı bilgi değildir. Bu ayrım özellikle kusurun seyrek olduğu süreçlerde önem kazanır. Çoğunluk sınıfına sürekli aynı yanıtı vermek yüksek genel uyum üretebilir.

Referans kararının bağımsız ve gerekçeli kurulması gerekir. İncelenen gözlemcinin kendi kararını referans olarak almak döngüsel doğrulama olur. Açık tanım, uygun inceleme koşulları ve gerektiğinde daha güvenilir doğrulama yöntemi kullanılmalıdır. Sınırdaki örneklerde referansın da belirsizliği olabilir. Bu nesneleri sessizce uygun veya uygunsuz sütununa itmek yerine belirsizlik işaretlenir ve referans netleştirilir. Birden çok uzmanın ortak kararı yararlı olabilir; fakat yalnız çoğunluk oyu mutlak doğru oluşturmaz. Hangi bulguya dayanıldığı açıklanmalıdır. Çalışmanın amacı kişileri suçlamak değil, tarifin ve karar koşullarının nerede ayrıştığını bulmaktır. Hatalı ortak tarif bütün gözlemcilerde aynı yanlışı üretebilir.

Şema: [Referans sınıfı] × [gözlemci kararı] → [doğru kabul / doğru ret / yanlış kabul / yanlış ret] → [her oran için kendi paydası]. Çapraz eşleme ortak hatayı görünür kılar; yalnız gözlemcilerin aynı cevabı vermesi referansla doğruluğu göstermez. Örnek seçimi sonucun kapsamını belirler. Gerçek üretimde kusur seyrekse rastgele küçük örnekte yeterince uygunsuz bulunmayabilir. Hata türlerini sınamak için uygunsuz ve sınırdaki örnekler bilinçli artırılabilir. Ancak bu zenginleştirilmiş gruptaki genel uyum veya reddedilenler içindeki hata payı üretimin doğal dağılımıymış gibi sunulamaz. Koşullu kaçırma ve yanlış ret oranları bile seçilen kusur türlerine ve güçlük düzeylerine bağlıdır. Bu nedenle örneklerin sayısı kadar çeşitliliği de açıklanır. Karar şemasını referans durum → gözlemci kararı → dört hücre → ayrı oranlar biçiminde okuyun. Toplam yüzde son kutulardaki ayrıntıyı silmemelidir; kabul, özellikle önemli hata türlerinin sonuçlarına dayanmalıdır. Bu dersin kısa sınavındaki bütün sayısal senaryolar da aşağıdaki uyarı kapsamındadır: Bu veri seti eğitim amacıyla sentetik olarak üretilmiştir; gerçek bir işletmeyi, çalışanı veya müşteri çalışmasını temsil etmez.

Formül