Hücre ailesi ve ekipman seçimi
Bir cümlede
Ürün ailesi, görünüş benzerliğiyle değil; ortak işlem, uyumlu rota ve doğrulanmış ekipman koşullarıyla hücreye alınır.
Bu dersin sonunda
- Ürün–ekipman matrisinde 24 gerekli işlem ilişkisinin 18 ortak ilişkisini sayarak %75 ortaklığı hesaplamak.
- İşlem ortaklığı ile süre ağırlıklı yükün farklı sonuçlar verdiğini göstermek.
- Ekipman adaylarını kapasite, ürün uygunluğu ve güvenli erişim koşullarıyla elemek.
- Hücreye alınacak ürünleri ve dışarıda kalacak işlemlerin gerekçesini belirlemek.
Neden önemli
Hücre tasarımı, makineleri birbirine yaklaştırmadan önce hangi ürünlerin birlikte akabileceğini belirlemekle başlar. Benzer renkte veya aynı kutuda sevk edilen parçalar farklı işleme ihtiyaç duyabilir. Buna karşılık dış görünüşleri farklı iki parça aynı işlem sırasını, aynı bağlama düzenini ve benzer kontrol koşullarını paylaşabilir. Ürün ailesi bu ilişkiler üzerinden kurulur. Hücrenin amacı yalnız alanı küçültmek değildir; insan işi, ekipman ve parça hareketi arasında sürdürülebilir bir bağ oluşturmaktır. Bu nedenle aile seçimi, satın alınacak makine listesinden önce gelir. Yanlış aileyi seçmek, iyi görünen bir yerleşimin içinde sürekli dışarı çıkıp geri dönen parçalar oluşturur.
Ürün–ekipman matrisi, satırlarda ürünleri, sütunlarda gerekli işlemleri veya bu işlemi yapabilen kaynakları gösterir. Ancak sütunların anlamı baştan sabitlenmelidir. Aynı işlemi yapan iki alternatif makineyi iki ayrı gerekli işlem gibi saymak ortaklık oranını bozar. Benzer biçimde bir ürünün aynı kaynağı farklı aşamalarda kullanması, yalnız kaynak varlığıyla gösterildiğinde rota bilgisini kaybettirir. Matris bir eleme aracıdır; sıra, süre ve teknik koşullar için tamamlayıcı kayıt gerekir. Hücre sınırı bu kayıtların birlikte okunmasıyla çizilir. Boş hücrelerin işlem gerekmiyor mu, yoksa bilgi eksik mi anlamına geldiği açıkça belirtilir.
Ortaklık yüzdesi, neyin sayıldığına bağlıdır. Bu derste payda, seçilen ürünlerin bütün gerekli ürün–işlem ilişkileridir. Pay ise bütün aday ürünlerin paylaştığı işlemlere ait ilişkilerdir. Böylece aynı yüzde başka bir matris tanımıyla yanlış karşılaştırılmaz. Sayı yüksek olduğunda bile ender görülen uzun bir işlem kapasiteyi belirleyebilir. Kısa ve sık işlemler çok sayıda ortak ilişki yaratırken uzun özel işlem çizelgede küçük görünür. Ortaklık, iş yükü oranı değildir. Süre ve talep eklendiğinde hücreye alınacak aile değişebilir; yüzdeyi tek başına bir kabul eşiği gibi kullanmak bu ayrımı yok eder.
Ekipman seçimi, mevcut olanı hücreye taşımakla sınırlı değildir. Parça boyutu, bağlama biçimi, işlem aralığı, kontrol erişimi, bakım alanı ve malzeme sunumu birlikte düşünülür. Bir makine gerekli işlemi yapabiliyor olsa da bütün ürünler için uygun olmayabilir. Ortak kaynak kullanmak hazırlık kaybını azaltabilir veya artırabilir; sonuç ölçülmeden varsayılmaz. Seçim kaydında hangi koşulun doğrulandığı ve hangisinin açık kaldığı görünmelidir. Belirsiz bir teknik uygunluk, iyimser kapasite hesabının içine saklanmaz. Bu dersin çıktısı kesin bir yatırım onayı değil, hangi ürünlerin hangi koşullarda aynı hücrede sınanabileceğini açıklayan gerekçeli aile ve ekipman önerisidir.
Formül
İşlem ortaklığı (%) = Bütün ürünlerin paylaştığı işlemlere ait ilişki sayısı ÷ Toplam gerekli ürün–işlem ilişkisi × 100
İşlem yükü (sn/gün) = Talep (adet/gün) × İşlem süresi (sn/adet)
Kaynak yükü (sn/gün) = Ürün yükleri toplamı + Hazırlık yükü
Yük oranı (%) = Kaynak yükü ÷ Kullanılabilir kaynak süresi × 100
Dersin devamı akademi hesabıyla açılır
Akademi hesabı ücretsizdir; iş e-postanla açılır ve onaylandıktan sonra kullanılır.
- Adım adım nasıl yapılır
- Gerçek sayılarla çözülmüş örnek
- Yöntemin yanılttığı durum
- Sık yapılan hatalar