Benimsenme ve itirazları kanıtla değerlendirmek

Neden önemli

Değişikliğin tanıtıldığı toplantıda herkesin onay vermesi, çalışma noktasında yeni metodu kullandığını göstermez. Aynı biçimde ilk gösterimde doğru yapılan işlem, yardım çekildiğinde de doğru yapılacağını kanıtlamaz. Benimsenme değerlendirmesi, yeni metodu kullanma fırsatının gerçekten oluştuğu anlara dayanır. Kişinin görevi o gün hiç gelmediyse kullanmadı diye başarısız sayılmaz. Görev gelmiş fakat gerekli araç yoksa bu durum da doğrudan isteksizlik olarak yorumlanmaz. Gözlem, doğru kullanımın yanında fırsatı ve çalışma koşulunu kaydetmelidir. Böylece tutum hakkında belirsiz yorumlar yerine uygulamanın nerede gerçekleştiği, nerede aksadığı ve hangi desteğe ihtiyaç duyduğu görülebilir. Müdahalenin hedefi de buna göre seçilir.

Doğru kullanım oranının gözlem birimi uygulamadır. Aynı çalışan farklı zamanlarda doğru ve yanlış uygulama yapabilir. Bu nedenle uygulamaların yüzde kaçı doğru sorusundan çalışanların yüzde kaçı benimsedi sonucuna geçilemez. Kişi kodu bağlantısı, vardiya ve destek durumu ayrıca incelenmelidir. Az sayıda kişinin yoğun gözlemi bütün ekibi temsil etmeyebilir. Gözlem yalnız kolay ürünlerde veya yardımın hazır olduğu saatlerde yapılmışsa oran olağan koşulları olduğundan iyi gösterebilir. Gözlenen kapsam açık yazılır; destekli ve bağımsız uygulamalar karıştırılmaz. Bir oranı yüksek göstermek yerine o oranın hangi koşulu temsil ettiğini doğru açıklamak, uygulanabilir değişim kararı açısından daha değerlidir.

İtiraz ile yanlış kullanım arasında otomatik bir neden ilişkisi kurulmaz. Çalışan değişiklik hakkında kaygı bildirdiği hâlde yeni metodu doğru kullanabilir. Başka bir çalışan olumlu görüş bildirmiş, fakat kritik sırayı yanlış uygulamış olabilir. Söylenen görüş ve gözlenen davranış iki ayrı bilgi türüdür. Bunlar birlikte incelendiğinde öğrenme eksikliği, fiziksel engel veya çözümün uygun olmaması araştırılabilir. İtirazı cezalandırılacak davranış saymak, sonraki güçlüklerin bildirilmesini azaltabilir ve ölçümü bozabilir. Başarısız denemeler de kayıtta kalır. Yalnız başarılı örnekleri seçen değerlendirme, yöntemin sınırını öğrenemez. Değişimin kabulü, çalışanların sessizliğiyle değil güvenli ve tekrar edilebilir uygulamanın kanıtıyla ilişkilendirilmelidir.

Sürdürülebilir benimsenme zaman içinde ve olağan koşullarda sınanır. Bir defalık gösterim başlangıç kanıtı olabilir; son karar değildir. Yardımın azaldığı, farklı vardiyaların çalıştığı ve ürün koşullarının değiştiği dönemlerde yeni gözlemler gerekir. Bu ders uygulama kapsamını ve itiraz kanıtını birlikte değerlendirir; tek görevin beceri doğrulama ayrıntısı M29, kaizen sonucunun kalıcılık denetimi ise önceki dersin konusudur. Burada temel soru yeni metot hangi fırsatlarda doğru kullanılıyor ve hangi engel bunu sınırlıyor sorusudur. Başarı ölçütü önceden tanımlanır. Sonuç hedefi karşılamıyorsa sayıların anlamı değiştirilmez; destek, kaynak veya metot üzerinde yeni deneme planlanır ve belirsizlik görünür tutulur.

Müdahale seçerken önce hangi açıklamanın sınanacağı belirlenir. Yeni bir açıklama yapılmasıyla kullanım artarsa bu artışın yalnız anlatımdan kaynaklandığı hemen söylenemez; aynı dönemde alet erişimi veya destek koşulu da değişmiş olabilir. Karşılaştırmada görev kapsamı, metot sürümü ve yardım düzeyi bu nedenle korunur veya farkları açıklanır. Ekip iki uygulanabilir seçenek arasında karar verecekse her seçeneğin beklenen etkisini ve kabul kanıtını önceden yazar. Bir seçeneğin başarısız olması çalışanların değişimi istemediğini kanıtlamaz; seçeneğin ilgili engeli karşılamadığını gösterebilir. Sonraki denemede bu bilgi kullanılır. Olumlu ve olumsuz sonuçların birlikte saklanması, aynı etkisiz müdahalenin sürekli tekrarlanmasını önler. Uygulamanın neden aksadığı açık kalıyorsa karar da koşullu kalabilir; belirsizliği tek bir tutum etiketiyle kapatmak gerekmez.

Formül