Stok, dönem sonucu ve nakit ayrımı

Neden önemli

Üretim tamamlandığında sağlam bir ürün elde edilir; bu olay tek başına satış geliri oluşturmaz. Ürün müşteriye tanımlı satış koşulunda teslim edildiğinde gelir doğabilir; bedelin tahsil edilmesi ise başka bir tarihte gerçekleşebilir. Bu üç olayı aynı saymak, üretim raporuyla mali rapor arasında görünmez boşluk bırakır. Stok artarken dönem sonucu iyi görünebilir fakat nakit azalabilir. Bunun nedenini anlamak için fiziksel hareketi, maliyetin giderleşmesini ve para hareketini ayrı kurmak gerekir. Aynı tablo içinde gösterilebilirler; ancak aynı sütuna toplanmazlar. Her büyüklüğün dayandığı olay ve tarih açıkça belirtilmelidir.

Dönem sonucu, seçilen muhasebe kabulleriyle gelirin giderlerden farkıdır. Bazı üretim maliyetleri ürün satılana kadar stok değerinde taşınabilir. Bu durumda üretim için yapılan kaynak tüketiminin tamamı o dönemin sonuç tablosuna girmeyebilir. Buna karşılık ödeme daha önce veya aynı dönemde yapılmış olabilir. Böylece olumlu dönem sonucu, yeterli nakit bulunduğunu kanıtlamaz. Bu derste verilen basitleştirilmiş maliyetleme kabulleri yalnız mekanizmayı görünür kılmak içindir. Bir yasal raporlama yöntemi veya mevzuat tarifi değildir. Hangi tutarın stokta kaldığı ve hangi tutarın dönemde giderleştiği, her örnekte kendi varsayımlarıyla açıklanır.

Fiziksel stok kapanışı, mali hesabın ilk kontrolüdür. Dönem başı sağlam stokuna sağlam üretim eklenir, satış için çıkan miktar ve diğer çıkışlar düşülür. Kusurlu ürün, yeniden işleme ve iadeler varsa bunlar ayrıca sınıflandırılır. Adet kapanmadan stok değerinin doğrulandığı söylenemez. Ardından aynı fiziksel miktara verilen değerleme kuralı uygulanır. Birim maliyet değiştiğinde stok değerinin yalnız miktar nedeniyle değiştiği varsayılmaz. Satış miktarı da üretim miktarı yerine kullanılamaz. Bunlar aynı olduğunda bile eşitlik gözlemle doğrulanmalıdır; her dönemde kendiliğinden geçerli sayılmamalıdır.

İyileştirme ekipleri açısından kritik soru, müşteri talebi değişmeden daha fazla üretmenin neden daha iyi göründüğüdür. Sabit üretim giderinin daha çok ürüne yayılması birim stok maliyetini düşürebilir. Satılmayan ürünlerde taşınan sabit gider, mevcut dönem sonucunu geçici olarak yükseltebilir. Ancak bu hareket işletmenin daha az kaynak tükettiğini veya daha çok para kazandığını kanıtlamaz. Depolama, bozulma, yeniden taşıma ve talep değişimi riski de büyüyebilir. Bu nedenle yalın değerlendirme satış, stok, kapasite ve nakdi birlikte izler. Hedef dönem sonucunu üretimle parlatmak değil, müşterinin ihtiyacını daha az gereksiz kaynak bağlayarak karşılamaktır.

Stok azaltma döneminde bunun tersi de görülebilir. Satışlar mevcut stoktan karşılanırken üretim düşebilir ve geçmişte stokta taşınmış giderler satışların maliyetine girebilir. Böyle bir dönemde görünen sonuç zayıflarken malzeme için gereken yeni ödeme azalabilir ve nakit durumu iyileşebilir. Bu nedenle yalnız sonuç tablosuna bakarak stok azaltma çalışmasını başarısız ilan etmek doğru değildir. Önce talebin karşılanıp karşılanmadığı, stokun hangi maliyetle taşındığı ve ödeme hareketinin nasıl değiştiği incelenir. Geçmiş maliyetin giderleşmesi ile bugünkü kaynak tüketimi ayrı olaylar olarak açıklanır. Amaç sonucu her dönemde aynı yönde göstermek değildir; farkın nedenini yeniden üretilebilir bir köprüyle anlatmaktır. Stok azaltımı gerekli hizmet stokunu tehlikeye atıyorsa karar ayrıca gözden geçirilir; nakit rahatlaması teslimat güvencesinin yerine geçmez.

Formül