Yalın otomasyon seçimi ve sınırları

Neden önemli

Yalın otomasyon seçimi, hangi işi makineye verebileceğimizi sormadan önce hangi işin gerçekten gerekli olduğunu araştırır. Parçayı arama, yanlış yerleşim nedeniyle tekrar taşıma veya belirsiz kabul koşulu yüzünden yeniden kontrol etme, hızlı bir düzenekle yapılınca değer kazanmaz. Metot etüdüyle işin amacı, sırası ve güvenli uygulanışı açıklanmalıdır. Otomasyon adayı, bu inceleme sonunda kalan tanımlı iştir. Kararsız bir işi otomatikleştirmek, günlük düzeltmeleri yazılım ve donanım içine yerleştirebilir. Böyle bir yatırımın değiştirilmesi, basit bir yerleşim düzeltmesinden daha güç olabilir. Bu nedenle ilk teslim, cihaz listesi değil, kabul edilen işin açık tarifidir.

İnsan işi, makinenin meşgul olduğu süre ve parçanın istasyonda geçirdiği zaman farklı büyüklüklerdir. Bir düzenek çalışırken K01 başka bir işi yapabiliyorsa süreler kısmen örtüşebilir. K01 parçayı tutmak zorundaysa aynı makine süresi serbest zaman yaratmaz. Bir elemanın otomatikleşmesi de yükleme, boşaltma, doğrulama ve olağan müdahalenin ortadan kalktığını göstermez. Önce bu yeni işler görünür yapılır. Ardından öncelik ilişkileri ve güvenli erişimle birlikte zaman ekseni kurulur. Yalnız eski insan süresinden yeni makine süresini çıkarmak, yük değişimini ve çevrim değişimini aynı hesapta karıştırır.

Bir istasyonun hızlanması bütün hattın hızlanması değildir. Çıkışı başka bir istasyon sınırlıyorsa yerel kapasite artışı, o kısıtın önünde stok biriktirebilir. İnsan yükünün azalması yine de anlamlı olabilir: zorlanma azalabilir, tanımlı başka iş güvenle devralınabilir veya değişkenliğe karşı pay oluşabilir. Ancak bunların her biri ayrı kanıt ister. Serbest kalan saniyeleri doğrudan ücret tasarrufuna çevirmek doğru değildir. Aynı kişi aynı ücretle çalışmaya devam ediyorsa nakit gideri kendiliğinden düşmez. Kapasite, insan yükü, güvenlik ve nakit etkisi ayrı sonuç satırlarında gösterilir.

Otomasyon kararında en hızlı seçenek kadar en basit uygulanabilir seçenek de değerlendirilir. Bir parçayı doğru konumda sunmak, karmaşık bir taşıma düzeneğine duyulan ihtiyacı azaltabilir. Denemenin amacı önceden seçilmiş cihazı haklı çıkarmak değildir; gerekli işi güvenilir biçimde yapacak seçeneği bulmaktır. Kabul koşulu, durdurma yetkisi, arıza hâlinde güvenli davranış ve elle sürdürme yöntemi birlikte tanımlanır. Yöntem henüz sık değişiyorsa önce kararlılık sağlanır. Sayısal değerlendirme de bu sınırı korur: yüksek görünen getiri, uygulanamayan veya güvenli olmayan bir metodu kabul ettiremez.

Yük dağılımının uygulanabilirliği ayrıca insanın bütün vardiya boyunca aynı işi sürdürmek zorunda olduğu varsayımından bağımsız incelenmelidir. Bir bölümün otomatikleşmesi, dinlenme gereğini veya güvenli çalışma sınırını ortadan kaldırmaz. Yeni düzenin çalışandan daha sık müdahale istemesi, ortalama insan işi düşük görünürken dikkat yükünü artırabilir. Bu nedenle pilotta müdahale sıklığı, birden fazla talebin çakışması ve işin kesilip yeniden başlaması da gözlenir. Bir kişinin farklı işlere geçmesi öneriliyorsa yalnız sürelerin toplamı değil, işlerin ne zaman hazır olduğu önemlidir. Aynı anda tamamlanması gereken iki görevin toplam süresi uygun görünse bile görev dağılımı uygulanamayabilir. Ekonomik kararın dayandığı görev devri bu ayrıntıyla gösterilmelidir. Kabul edilen metot için olağan çalışmanın yanında ürün değişimi ve arıza sonrası yeniden başlatma koşulları da açıklanır. Koruyucu düzeneğin aşılması veya kontrol işinin atlanmasıyla elde edilen hızlı sonuçlar uygun çevrim örneği değildir. Bunlar kayda alınır, ancak yeni standardın dayanağı yapılmaz. Sağlam otomasyon kararı, düşük süreyi seçmekten önce uygun işin güvenilir biçimde tekrarlandığını göstermeyi gerektirir.

Formül