Önceden belirlenmiş zaman sistemleri: mantık ve kullanım sınırları
Bir cümlede
Önceden belirlenmiş zaman sistemleri, tanımlı hareketleri koşullarına bağlı sürelerle birleştirir; bu dersteki özgün eğitim tablosu gerçek iş standardı üretmez.
Bu dersin sonunda
- Sekiz hareketin eğitim sürelerini ara toplamlarla birleştirip 5,6 sn bulmak.
- Yeni taşıma koşulunu hesaba katarak beş hareketli seçeneği 4,2 sn hesaplamak.
- Hareket azalmasını süre azalmasından ayırıp %25 eğitim süresi farkını bulmak.
- Sentetik eğitim tablosundan gerçek standart süre veya çalışan hedefi türeten kararı reddetmek.
Neden önemli
M3'teki metot etüdü, işin neden ve hangi sırayla yapıldığını sorgulamayı öğretti. Hareket ekonomisi de gereksiz uzanma, taşıma ve yeniden kavramayı görünür kıldı. Önceden belirlenmiş zaman sistemlerinin genel mantığı, tanımlanan hareketlerin koşullarına uygun süre değerlerini kullanarak bir iş bölümünü çözümlemektir. Bu yaklaşımda yalnız hareketin adı yeterli değildir. Uzanılan uzaklık, nesnenin sunuluşu, kavramanın güçlüğü, konumlandırma gereği ve hareketlerin ilişkisi sonucu etkiler. İşin yanlış tanımlanması, doğru yapılan toplamı da yanlış işe bağlar. Bu nedenle önce metot etüdü gelir; süre tablosu yöntemin gerekliliğini kanıtlayan bir araç değildir.
Bu derste herhangi bir dış tablonun değerleri veya sınıflandırması kullanılmaz. Bütün süreler yalnız eğitim için üretilmiş özgün değerlerdir. Amaç, hareket tanımı ile toplama mantığı arasındaki ilişkiyi görmektir. Bu sayılar gerçek bir işin normal süresi, standart süresi veya çalışan hedefi değildir. Tablonun sayısal olarak tutarlı olması, gerçek koşullarda geçerli olduğu anlamına gelmez. Hesap sonunda bulunan saniye, eğitim modelindeki süreyi gösterir. Aynı hareket adını gerçek bir işe yazarak bu değeri uygulamak kapsamı aşar. Eğitim modelinin sınırını korumak, doğru toplama kadar önemli bir kazanımdır.
Gereksiz hareketi ölçmek, onu gerekli hâle getirmez. Ara yüzeye bırakılan parçayı yeniden kavramak düzgün bir süre hesabına girebilir; ancak metot etüdü bu ara bırakmanın neden gerektiğini sorar. Yalnız bütün hareketleri daha ince kodlamak, yöntemi iyileştirmiş olmaz. Öte yandan bir hareketi kaldırmak kalanların aynı koşulda süreceğini de garanti etmez. Ara yüzey kalkınca doğrudan taşıma uzayabilir veya parçanın yönü değişebilir. Yeni düzenin güvenliği, kalite koşulu ve uygulanabilirliği korunmalıdır. Eski satırları silip kalan süreleri aynen toplamak, değişen hareketin koşulunu gözden kaçırabilir. Karşılaştırmanın iki tarafında da aynı başlangıç ve tamamlanma durumu aranır.
Hareketlere ait süreler, geçen zamanla insanın toplam etkinlik süresinin her durumda aynı olduğunu göstermez. Ardışık hareketler toplanır; güvenli ve gerçekten eş zamanlı hareketler varsa zaman ilişkisi ayrıca çözülür. Makinenin otomatik çalışması da insan hareketleri tablosunun yerine geçmez. Bu dersin örneğinde yalnız tek elin ardışık hareketleri vardır; otomatik süre, pay veya performans düzeltmesi yoktur. Kapsamın dar tutulması hesap mantığını açık kılar. Gerçek işe geçişte gerekli ölçüm ve doğrulama, bu eğitim toplamının üzerine gelişigüzel katsayı ekleyerek sağlanamaz. Sonuç raporunda model varsayımı ile gözlenen kanıt birbirinden açıkça ayrılmalıdır.
Formül
Ardışık eğitim süresi (sn) = Her hareket için Tekrar sayısı × Eğitim süresi değerlerinin toplamı
Eğitim süresi farkı (sn) = Eski model toplamı − Yeni model toplamı
Eğitim süresi azalması (%) = Fark ÷ Eski model toplamı × 100
Yeni model toplamı (sn) = Eski toplam − Kaldırılan hareketler − Değişen hareketin eski süresi + Değişen hareketin yeni süresi
Dersin devamı akademi hesabıyla açılır
Akademi hesabı ücretsizdir; iş e-postanla açılır ve onaylandıktan sonra kullanılır.
- Adım adım nasıl yapılır
- Gerçek sayılarla çözülmüş örnek
- Yöntemin yanılttığı durum
- Sık yapılan hatalar